
شب نیمه شعبان، از والاترین و پرارزشترین شبهای سال است؛ شبی که با میلاد امام زمان علیهالسلام قرین شده و همین مقارنت، بر عظمت و قداست آن افزوده است. در بیان جایگاه این شب، همین بس که در روایات، با شب قدر مقایسه شده است. احیای شب نیمه شعبان، یکی از اعمال مستحب این شب است.
احیا یعنی زنده نگه داشتن؛ اما زنده نگهداشتن شب لزوماً به معنای نخوابیدن نیست! سرگرمی و گذران بیهوده وقت با احیای یک شب متفاوت است؛ آن هم چنین شب عزیز و عظیمی!
درباره شبهای قدر در ماه مبارک رمضان نیز سفارش به احیا شده است؛ و همان معنا اینجا هم جاری است: حضور قلب، توجه، ارتباط با خدا و حجت او.
در روایت نبوی آمده کسی که این شب را احیا بدارد، قلبش در روزی که دل ها در آن می میرند، نخواهد مرد. ثواب الاعمال ۱/۱۰۲/۲
برای احیای این شب، دستورهای متعددی در روایات ذکر شده که هرکدام، دریچهای برای اتصال دل به خدا و حجت اوست، از جمله:
اللَّهُمَّ بِحَقِّ لَيْلَتِنَا هَذِهِ وَ مَوْلُودِهَا وَ حُجَّتِكَ وَ مَوْعُودِهَا الَّتِي قَرَنْتَ إِلَى فَضْلِهَا فَضْلًا فَتَمَّتْ كَلِمَتُكَ صِدْقاً وَ عَدْلًا لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمَاتِكَ وَ لَا مُعَقِّبَ لِآيَاتِكَ نُورُكَ الْمُتَأَلِّقُ وَ ضِيَاؤُكَ الْمُشْرِقُ وَ الْعَلَمُ النُّورُ فِي طَخْيَاءِ الدَّيْجُورِ الْغَائِبُ الْمَسْتُورُ جَلَّ مَوْلِدُهُ وَ كَرُمَ مَحْتِدُهُ وَ الْمَلَائِكَةُ شُهَّدُهُ [شهدائه] وَ اللَّهُ نَاصِرُهُ وَ مُؤَيِّدُهُ إِذَا آنَ مِيعَادُهُ وَ الْمَلَائِكَةُ أَمْدَادُهُ سَيْفُ اللَّهِ الَّذِي لَا يَنْبُو وَ نُورُهُ الَّذِي لَا يَخْبُو وَ ذُو الْحِلْمِ الَّذِي لَا يَصْبُو مَدَارُ الدَّهْرِ وَ نَوَامِيسُ الْعَصْرِ وَ وُلَاةُ الْأَمْرِ وَ الْمُنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الذِّكْرُ وَ مَا يَنْزِلُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ وَ أَصْحَابُ الْحَشْرِ وَ النَّشْرِ تَرَاجِمَةُ وَحْيِهِ وَ وُلَاةُ أَمْرِهِ وَ نَهْيِهِ اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَى خَاتِمِهِمْ وَ قَائِمِهِمْ الْمَسْتُورِ عَنْ عَوَامِلِهِمْ [عوالمهم] وَ أَدْرِكْ بِنَا أَيَّامَهُ وَ ظُهُورَهُ وَ قِيَامَهُ وَ اجْعَلْنَا مِنْ أَنْصَارِهِ وَ اقْرِنْ ثَارَنَا بِثَارِهِ وَ اكْتُبْنَا فِي أَعْوَانِهِ وَ خُلَصَائِهِ وَ أَحْيِنَا فِي دَوْلَتِهِ نَاعِمِينَ وَ بِصُحْبَتِهِ غَانِمِينَ وَ بِحَقِّهِ قَائِمِينَ وَ مِنَ السُّوءِ سَالِمِينَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ خَاتَمِ النَّبِيِّينَ وَ الْمُرْسَلِينَ وَ عَلَى أَهْلِ بَيْتِهِ الصَّادِقِينَ وَ عِتْرَتِهِ النَّاطِقِينَ وَ الْعَنْ جَمِيعَ الظَّالِمِينَ وَ احْكُمْ بَيْنَنَا وَ بَيْنَهُمْ يَا أَحْكَمَ الْحَاكِمِينَ
در روایات، ویژگی هایی برای شب و روز نیمه شعبان بیان شده که حتی درباره شب قدر نیز چنین چیزی نقل نشده است که این نشانگر اهمیت جایگاه نیمه شعبان دارد.
یکی از این ویژگی ها، درباره سرنوشت نوزادانی است که در شب نیمه شعبان متولد می شوند.
امام صادق عليه السلام فرمودند:
انّ الليلة التي يولد فيها القائم عليه السلام لا يولد فيها مولود الّا كان مؤمناً، وان ولد في ارض الشرك نقله الله الى الايمان ببركة الامام عليه السلام
هر نوزادی که در شب ولادت قائم علیه السلام متولد شود، در زمره مومنان خواهد بود. حتی اگر در سرزمین شرک به دنیا آمده باشد، خداوند به برکت امام زمان علیه السلام او را به مقام ایمان خواهد رساند [و مستبصر خواهد کرد].
هدف ما از احیاء شب نیمه شعبان، اتصال دل هایمان با امام زمان است.
او که محیی است؛
زندهکننده دلها،
زندهکننده قرآن،
و زندهکننده انسانها.
در این شب تا می توانیم از این اکسیر اعظم غافل نباشیم.
هیچ دیدگاهی ثبت نشده است!
اولین نفری باشید که نظر خود را ثبت میکند