مهمان نوازی امام زمان (عج) و حق نان‌ونمک ایشان
خلاصه مقاله
متن مقاله
شاید برای بسیاری از ما این تعبیر که «امام زمان علیه‌السلام ولی‌نعمت ماست و حق نان و نمک بر گردن ما دارد»، در نگاه اول اغراق‌آمیز یا صرفاً احساسی به نظر برسد. اما این مقاله، در پی یک نکته معرفتی است که می تواند سبک زندگی انسان را دگرگون کند. این نوشته، به این موضوع می پردازد که آیا مهمان نوازی امام، صوری است یا حقیقی و عینی؟
امام؛ مالک زمین است
در باور اهل معرفت و بر اساس احادیث معتبر، زمین و هر آنچه بر روی آن است، تحت ولایت و مالکیت امام قرار دارد.
در حدیثی از امام باقر علیه‌السلام در کتاب شریف "الکافی" نقل شده:
«وَ الْأَرْضُ كُلُّهَا لَنَا»
تمام زمین از آنِ ماست.
و در روایتی دیگر، هنگامی که ابوبصیر از امام صادق علیه‌السلام درباره وجوب زکات بر امام سؤال می‌کند، حضرت می‌فرمایند:
«أَ مَا عَلِمَتْ أَنَّ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةَ لِلْإِمَامِ يَضَعُهَا حَيْثُ يَشَاءُ وَ يَدْفَعُهَا إِلَى مَنْ يَشَاء»
آیا نمیدانی تمام دنیا و آخرت برای امام است و او آن را هر جا بخواهد قرار می‌دهد و به هر که بخواهد عطا می‌کند؟!
بر اساس این نگاه، امام تنها یک راهبر معنوی نیست؛ بلکه صاحب حق ولایت، میزبانی و تصرف است.
معرفت سید بن طاووس به مهمان نوازی امام زمان (عج)
از همین روست که بزرگان شیعه، مانند سید بن طاووس، خود را مهمان همیشگی امام زمان عجل‌الله‌فرجه می‌دانستند و چنین با حضرت سخن می‌گفتند:
نَزیلُکَ حَیثُ مَااتَّجَهت رِکابی وَ ضَیفُکَ حَیثُ کُنتُ مِنَ البِلادِی
هر کجا که مرکبم رو کند، بر سفره تو فرود می‌آیم
و در هر سرزمینی که باشم، مهمان توأم
گستره‌ی مالکیت امام در روایات
در روایتی از امام صادق علیه السلام داریم:
«إِنَّ جَبْرَئِيلَ ع كَرَى بِرِجْلِهِ خَمْسَةَ أَنْهَارٍ وَ لِسَانُ الْمَاءِ يَتْبَعُهُ- الْفُرَاتَ وَ دِجْلَةَ وَ نِيلَ مِصْرَ وَ مِهْرَانَ وَ نَهْرَ بَلْخٍ فَمَا سَقَتْ أَوْ سُقِيَ مِنْهَا فَلِلْإِمَامِ وَ الْبَحْرُ الْمُطِيفُ بِالدُّنْيَا لِلْإِمَام»
جبرئيل عليه السلام پنج نهر حفر كرد تا نهرهایی ساخته و آب جارى شد: فرات و دجله و نيل مصر و مهران و نهر بلخ، و تمام آب جهان و زمين هایی که آب دریافت می کنند، از آنِ امام است و حتی دريایی که خشکی دنیا را فراگرفته نیز ملک امام است.
بنابراین اساس حیات مادی بشر، تحت ولایت امام معنا پیدا می‌کند و تمام بشر و تمام موجودات مرهون مهمان نوازی امام زمان هستند؛ و اینکه بدانند یا ندانند، چیزی از حقیقت کم نمی کند!
چه کسانی حق مشروع بهره برداری از دنیا را دارند؟
امام صادق علیه السلام فرمودند:
«وَ مَا كَانَ لَنَا فَهُوَ لِشِيعَتِنَا وَ لَيْسَ لِعَدُوِّنَا مِنْهُ شَيْءٌ إِلَّا مَا غَصَب علیه»
آنچه از آنِ ماست، برای شیعیان ماست و دشمنان ما حقی برای بهره‌مندی ندارند و هر آنچه برداشته‌اند،به غصب و تجاوز بوده است.
بنابراین شیعیان به واسطه ایمان و ولایتی که برای اهل بیت قائل هستند و بخاطر مهمان نوازی امام، اجازه تصرف در نعمت ها را دارند و در آخرت هم نیازی به پاسخگوی درباره نعمت ها نخواهد بود. اما مخالفان ایشان نه تنها در دنیا اجازه مشروع تصرف ندارند بلکه در آخرت هم باید پاسخگوی آن نعمت ها باشند.
حسابرسی نعمت ها در قیامت
امام رضا علیه السلام در مجلس مناظره ای با عالمان مذاهب اهل تسنن فرمودند:
"در این دنیا نعیم حقیقی و نعمت واقعی وجود ندارد."
برخی گمان کردند این سخن، قابل نقض است و برای شکست دادن ایشان در بحث گفتند:
پس چرا خداوند می‌فرماید:
«ثُمَّ لَتُسْأَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيم»؟
امام رضا علیه‌السلام در پاسخ، کلام امام صادق علیه‌السلام را نقل فرمودند که:
خداوند از بندگانش بابت نعمت‌های مادی سؤال بازخواست‌گونه نمی‌کند؛ زیرا منت گذاشتن بر نعمت، با کرامت الهی سازگار نیست. آنچه در قیامت مورد سؤال قرار می‌گیرد، ایمان به توحید، ایمان به پیامبر خدا و محبت و ولایت ما اهل‌بیت است.
حق مهمان‌نوازی را چطور ادا کنیم؟
اولاً؛ این نعمت ولایت اهل بیت علیهم السلام که هدیه خداوند است را باید غنیمت بشماریم.
ثانیاً، اگر به مهمان نوازی امام زمان واقعا معتقدیم و حق نان و نمک را بر عهده خود لازم می دانیم، باید ما هم به نوبه خود،مسئولیتی که نسبت به سایر مهمانان حضرت داریم را ادا کنیم.
در دنیایی که نابرابری و سختی وجود دارد، شیعیان اهل‌بیت باید بیش از دیگران به فکر یکدیگر باشند.
اگر کسی در تنگناست، اگر گره‌ای در زندگی برادر یا خواهر دینی‌مان افتاده، شایسته است در حد توان برای گشودنش قدم برداریم.
این، حداقل ادبِ مهمانی است؛
تا مبادا روزی در محضر امام زمان، سرافکنده باشیم.
نظرات کاربران
هیچ دیدگاهی ثبت نشده است!
اولین نفری باشید که نظر خود را ثبت می‌کند