تشرف علی ابن مهزیار | مانع دیدار امام زمان (ع) چیست؟

در میان توقیع هایی که از ناحیه مقدسه و نقل تشرف هایی که به ما رسیده است، گلایه های امام زمان علیه السلام از شیعیان اهمیت بسیاری دارد. علی ابن مهزیار یکی از کسانی بود که خیلی تلاش می کرد تا توفیق دیدار نصیبش شود اما در اولین تشرف به محضر حضرت ولی عصر، ایشان گلایه می کنند که چرا شما شیعیان از همدلی و دستگیری از مستضعفان غافلید! و اگر چنین نمی بود، توفیق دیدار از شما سلب نمی شد.

تلاش علی ابن مهزیار برای تشرف به محضر امام زمان

شیعیان واقعی و آگاه، همیشه در پی تقویت ارتباط خود با امام زمانشان بوده‌اند. یکی از نمونه‌های برجسته‌ شیعیان، جناب علی بن ابراهیم بن مهزیار اهوازی است. او خود نقل می‌کند که سال‌ها به حج و زیارت قبر پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله می‌رفته، تنها با این امید که روزی توفیق دیدار صاحب‌الزمان عجل‌الله‌تعالی‌فرجه نصیبش شود.

روزی پس از پایان اعمال حج و عمره، تمام فکر و ذکرش یافتن راهی برای این دیدار بود. ناگهان دید درِ کعبه گشوده شد و مردی او را صدا زد. نام و نشانش را پرسید و علی بن مهزیار دریافت که او از خادمان امام زمان علیه‌السلام است. خادم پرسید:

"ای علی بن مهزیار، چه می‌خواهی؟"

علی پاسخ داد:

"دیدار امام غائب از مردم عالم."

خادم گفت:

"او از شما پنهان نیست، اما اعمال زشت شما مردم، مانع دیدار شماست"

سپس افزود:

"برو و خودت را برای حرکت شبانه آماده کن"

علی بن مهزیار می‌گوید: شادی عجیبی وجودم را فرا گرفت؛ بعد از سال‌ها انتظار، یقین کردم که به آرزوی قلبم رسیده‌ام.

علت عدم تشرف ما و مانع دیدار امام زمان (ع)

همراه آن خادم وارد وادی ناشناخته‌ای شدیم و خیمه‌ای نورانی دیدیم. از مرکب پیاده شدیم. خادم جلوتر رفت تا اجازه ورود بگیرد و با شتاب بازگشت و گفت:

"اذن دخول داده شد."

وارد خیمه‌ای شدم که سراسر آن نور بود. سلام کردم. امام زمان عجل‌الله‌تعالی‌فرجه فرمودند:

"تا حالا کجا بودی؟ ما شب و روز منتظر تو بودیم!"

این سخن، مرا در حیرتی عمیق فرو برد. عرض کردم:

"تاکنون کسی نبود که مرا به سوی شما راهنمایی کند."

حضرت دوباره فرمودند:

"کسی نبود که تو را به سوی ما راهنمایی کند؟!"

سپس با حالتی آمیخته به تأسف، انگشت مبارکشان را بر خاک زدند و فرمودند:

"آنچه شما را از دیدار ما دور کرده، تکاثر اموال، بی‌توجهی به مؤمنان تهیدست و قطع رحم است. آیا عذر دیگری هم داری؟"

عرض کردم:

"توبه، توبه… خطا کردم."

در ادامه فرمودند:

"اگر نبود استغفار بعضی از شما برای یکدیگر، همگی هلاک می‌شدید؛ مگر خواص شیعه که گفتار و عملشان یکی است."

ما محتاج امامیم، نه امام محتاج ما

تشرف علی ابن مهزیار، فقط روایت یک دیدار نیست؛ بیانی روشن از معیارهای تشرف به محضر امام زمان است. امام علیه‌السلام به‌صراحت نشان می‌دهند که فاصله‌ ما با حضرت، نه مکانی است و نه زمانی، بلکه اخلاقی و اجتماعی است.

امام زمان به هیچ‌یک از ما نیاز ندارد.

این ماییم که محتاج معرفت اوییم.

این ماییم که به همدلی، گذشت، توجه به مؤمنان و پیوند دل‌ها نیاز داریم.

و این ماییم که اگر طعم زندگی مهدوی را می‌خواهیم، باید آن را از اجتماع قلوب شیعه آغاز کنیم.

راه تشرف، از دل‌های به‌هم‌پیوسته می‌گذرد؛ نه از دوری گزینی و بی توجهی به جامعه شیعیان.