آمادگی برای یاری امام زمان | راز زنده ماندن تا ظهور

ندای «هل من ناصرٍ ینصرنی» تنها یک صدا در تاریخ نیست؛ پژواکی زنده است که از عاشورا تا امروز در جان شیعه جریان دارد. همان‌گونه که امام حسین علیه‌السلام و امیرالمومنین علیه‌السلام در لحظه‌های سرنوشت‌ساز تنها ماندند، امام زمان عجل‌الله‌فرجه‌الشریف نیز در دوران غیبت، چشم‌انتظار یارانی است که نه فقط با زبان، بلکه با جان، عمل و سبک زندگی خود لبیک بگویند. افرادی که لحظه به لحظه با امام زمان علیه السلام زندگی کنند.

امروز بسیاری از ما با اطمینان می‌گوییم اگر در کربلا بودیم، امام خود را تنها نمی‌گذاشتیم؛ اما پرسش جدی این است: آیا برای یاری امام زمان خود نیز آمادگی واقعی داریم؟

آمادگی برای یاری امام زمان؛ فقط یک ادعا یا یک سبک زندگی؟

تاریخ اسلام به‌روشنی نشان می‌دهد که فاصله میان «ادعا» و «عمل» چقدر می‌تواند عمیق باشد. بعد از غدیر، بسیاری بیعت کردند، اما روزی که نوبت ایستادن رسید، شمار یاران حقیقی انگشت‌شمار بود. امیرالمومنین پس از ماجرای غصب خلافت، همراه با حضرت زهرا سلام الله علیها و فرزندانشان، درِ خانه‌ مهاجر و انصار را کوبیدند؛ بسیاری از آنان وعده یاری و فداکاری دادند، اما صبح که شد، تنها سلمان و مقداد و ابوذر به در خانه حضرت امیر آمدند.

این روایت تاریخی، امروز هم آرام با ما سخن می‌گوید: آمادگی برای یاری ولیّ خدا، بیشتر از آنکه با سخن سنجیده شود، با ثبات در عمل شناخته می‌شود.

عرضه اعمال به امام زمان در دو روز هفته

طبق روایات، اعمال بندگان دوبار در هفته به محضر امام زمان عرضه می‌شود. این یعنی ما مرتب در معرض نگاه امام خود هستیم؛ با رفتارمان، با انتخاب‌هایمان، با سبک زندگی‌مان. آیا آنچه عرضه می‌شود، نشانه‌ای از آمادگی ما برای یاری حضرت در خود دارد؟

یاری امام، یک مسیر دوطرفه است. هرجا بنده‌ای صادقانه اعلام آمادگی کند، دست یاری امام نیز به سوی او دراز می‌شود. مثل قضیه تشرف همان مرد زخم خورده جنگ صفین که امام زمان در بزنگاه به دادش رسیدند!

راز زنده ماندن تا زمان ظهور در حدیث امام صادق (ع)

امام صادق علیه‌السلام می‌فرمایند:

لَيُعِدَّنَّ أَحَدُكُمْ لِخُرُوجِ‏ الْقَائِمِ‏ وَ لَوْ سَهْماً فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى إِذَا عَلِمَ ذَلِكَ مِنْ نِيَّتِهِ رَجَوْتُ لِأَنْ يُنْسِئَ فِي عُمُرِهِ حَتَّى يُدْرِكَهُ فَيَكُونَ مِنْ أَعْوَانِهِ وَ أَنْصَارِه‏

«هر کس باید خود را برای قیام قائم آماده کند، حتی اگر این آمادگی در حد یک تیر باشد. هنگامی که خداى تعالى بداند كه او چنين نيّتى دارد [منِ امام صادق علیه السلام] اميدوارم كه عمرش را به تأخير اندازد تا آنكه او را درک كند و از اعوان و انصارش گردد»

این روایت، بیش از آنکه بر ابزار جنگی تأکید داشته باشد، بر نیت و جهت زندگی انگشت می‌گذارد. یعنی خداوند به میزان صدق دل نگاه می‌کند، نه بزرگی ظاهر عمل.

شیوه های ساده یاری امام زمان (عج)

برای ما که در متن زندگی، خانه، خانواده و مسئولیت‌های روزمره قرار داریم، جلوه‌های آمادگی می‌تواند شکل‌های بسیار ساده اما عمیق داشته باشد:

• مادری که خانه‌داری، تربیت فرزند و همسرداری را با نیت رضایت امام انجام می‌دهد، در حال آمادگی است
• فردی که برای افزایش آگاهی دینی خود تلاش می‌کند تا بتواند پاسخ‌گوی شبهات اطرافیان باشد، در مسیر یاری قرار دارد
• کسی که مداومت بر زیارت، دعا و ارتباط قلبی با اهل‌بیت دارد، روح خود را در مدار انتظار نگه داشته است
• و خواندن دعای عهد، آن تجدید عهد روزانه‌ای است که در آن از خدا می‌خواهیم حتی اگر پیش از ظهور از دنیا رفتیم، در زمره‌ یاران برانگیخته شویم؛ آن‌ها که لبیک‌گوی واقعی دعوت حضرت‌اند

این‌ نشانه‌های یاری ظاهراً ساده و کوچک به نظر می رسد، اما از نگاه آسمان، بسیار ارزشمند و بزرگ‌اند.

در پایان

آمادگی برای یاری امام زمان، یک تصمیم لحظه‌ای و خام نیست؛ باید در سبک زندگی انسان نمود پیدا کند. ما هر روز، با رفتار و گفتار و نیت‌هایمان داریم یا به دایره‌ یاران آن حضرت نزدیک‌تر می‌شویم یا از آن دورتر. انتظار و معرفت، زمانی زنده و اثرگذار است که در زندگی ما دیده شود؛ در آرامش خانه، در تربیت فرزند، در مواظبت بر دین‌داری و در مردم‌داری ما.