
یکی از مفاهیم و مسائل مهم در سبک زندگی مومن، عزت نفس است. اینکه مومن در تمام ابعاد زندگیاش، فقط خدا و امام زمان علیهالسلام را معیار قرار دهد، نه قضاوتها و نگاهمردم و نه اعتبارهای زودگذر دنیا. چنین انسانی سرش را در برابر هیچکس خم، و دست نیاز به سوی کسی دراز نمیکند و خداوند هم به او عزت میبخشد.
بنابراین نباید نگاه ما به موضوع عزتنفس، نگاهی ساده باشد؛ بسیاری از سوال های بیجواب و چالشهای حلنشدنی که در زندگی همه ما به وجود میآید، با درک عمیق از این موضوع، پاسخ پیدا کرده و حل میشود.
عزت نفس یعنی اینکه:
«چشم امیدت به هیچکس جز خدا و امام زمانت نباشد.»
یعنی خودت را از همه بریده بدانی، اما به خدا متصل.
مومنِ معتقد، در برابر پروردگارش به خاک افتاده و ذلیل است؛
اما با تمام گرفتاریهایی که شاید هیچکس از آنها خبر نداشته باشد،
در برابر مردم سینهاش ستبر است.
نه از سر غرور،
بلکه از سر معرفت.
یکی از ویژگیهای بارز شیعیان حقیقی در طول تاریخ، همین عزت نفس بوده است.
شیعه، حتی فرزندانش را هم عزیز، سربلند و غیرتمند تربیت میکند.
نمونهاش ماجرای معروف دختر ابوالاسود دئلی است؛
جایی که عزت نفسش اجازه نداد حلوای معاویه از گلویش پایین برود.
این عزت، یک خصلت فردی صرف نیست؛
یک فرهنگ است.
فرهنگی که به انسان اجازه نمیدهد، به هر ناکسی رو بزند.
قدیمیها میگفتند:
«مومن صورتش را با سیلی سرخ نگه میدارد،
اما عزت نفسش اجازه نمیدهد به هر دری بکوبد.»
عزت نفس، بدون غیرت، ناقص است.
و غیرت، بدون عزت نفس، به تعصب کور تبدیل میشود.
غیرت یعنی:
اینکه اجازه ندهی چیزی که برایت مقدس است،
ارزان، سبک یا بازیچه شود.
مومنِ با غیرت:
در دعایی از امام صادق علیهالسلام میخوانیم:
اللَّهُمَّ... وَاجْعَلْ غِنَایَ فِی نَفْسِی
«خدایا، مرا از درون بینیاز قرار بده.»
این جمله، خلاصه معنای عزت نفس است.
عزت نفس یعنی:
ارزش خودت را از دیگران نگیری،
چشمت به دهان این و آن نباشد،
و وزن درونیات را با مقایسههای بیرونی نسنجی.
وقتی مایهی درونی تو ولایت اهلبیت باشد،
دنیا و مافیها در برابرش کوچک میشود.
خیلی باید مواظب باشیم که ناخواسته، عزت یک مومن را خرد نکنیم.
گاهی صدقه، خیرات یا کمک،
اگر با منت و نگاه از بالا باشد،
میتواند آبروی یک مومن را خدشهدار کند.
شیعه امیرالمومنین باید طوری حمایت شود که:
در روایات آمده:
در زمان ظهور، آنقدر برادری میان مومنان برقرار میشود که
انسان نیازش را از جیب برادر دینیاش برمیدارد
و او مانع نمیشود.
گرچه امروز نمی گوییم دست کنیم توی جیب مومن! اما شایسته است که حداقل در حد توان، دست گرفتاران و نیازمندان شیعه را بگیریم قبل از اینکه آن ها به ما رو بزنند.
اگر عزت نفس را در سبک زندگیمان نهادینه کنیم، بسیاری از نگرانی هایمان نسبت به تربیت و ایمان فرزندان کاسته می شود:
نیم ساعت با خودتان خلوت کنید.
دفترتان را باز کنید و فقط به یک سوال پاسخ دهید:
«من کیستم؟»
نه پاسخهای سطحی،
بلکه پاسخهای هویتی:
اینها ریشههای عزت نفساند.
عزت نفس، موهبتی است که خدا به بنده مومنش میدهد.
و چه عزتی بالاتر از اینکه انسان،
خودش را متعلق به خدا و امام زمان بداند.
هیچ دیدگاهی ثبت نشده است!
اولین نفری باشید که نظر خود را ثبت میکند