همدلی و اجتماع قلوب شیعیان با یکدیگر
خلاصه مقاله
متن مقاله
شیعیان در طول تاریخ، همواره از نظر کمّیت در اقلیت بودهاند؛ در برابر انبوه دشمنان و مخالفان مکتب اهلبیت علیهمالسلام. این واقعیت، از موضوعاتی است که در نگاه ائمههُداة مهدیین علیهمالسلام جایگاه ویژهای داشته و به همین دلیل، مسئله همدلی شیعیان همواره مورد تأکید آنان بوده و تعبیر "اجتماع قلوب" در تشرف علی ابن مهزیار نیز تاکید شده است.
اهلبیت علیهمالسلام نسبت به نوع ارتباط شیعیان با یکدیگر حساس بودند؛ سفارشهای فراوانی کردند و از آسیبهایی که این پیوند را سست میکند، بهشدت نهی فرمودند.
ملاک های همدلی شیعیان در احادیث
· اینکه یک شیعه، قدر و جایگاه خودش و برادران دینیاش را بداند
· اینکه بداند چگونه باید با آنان تعامل کند
· اینکه راضی نشود یک شیعه، شب را گرسنه سر بر بالین بگذارد
· اینکه برادر دینیاش را به خانه دعوت کند و از او پذیرایی نماید
· اینکه با او مشورت کند، او را آینهی خود بداند و با او صادق باشد
· اینکه آبروی او را آبروی خود بداند
· اینکه از حال هم باخبر باشند؛ به عیادت، تشییع جنازه و دیدار یکدیگر بروند
· و اینکه میان شیعیان، تفرقه و چند دستگی شکل نگیرد و محبت اهلبیت محور پیوندها باشد
همه اینها حدیث است؛
و همه اینها نشان میدهد وحدت و همدلی شیعیان، یک توصیه اخلاقی ساده نیست، بلکه یک اصل اعتقادی و در متن سبک زندگی مهدوی است.
عطر و بوی شیعیان در بیان امام باقر (ع)
امام صادق علیهالسلام میفرمایند: روزی همراه پدرم، امام باقر علیهالسلام، از خانه خارج شدیم تا به مسجدالنبی برویم. هنگامی که به میان قبر و منبر رسول خدا صلیاللهعلیهوآله رسیدیم—همانجایی که پیامبر فرمودند:
«مَا بَيْنَ قَبْرِي وَ مِنْبَرِي رَوْضَةٌ مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّة»
[شاید همان جایی که حضرت زهرا سلام الله علیها مدفون باشند]
آنجا پدرم گروهی از شیعیان را دیدند که در حال زیارت و عبادت بودند.
امام باقر علیهالسلام به آنان سلام داشته و فرمودند:
«إِنِّي وَ اللَّهِ لَأُحِبُّ رِيحَكُمْ وَ أَرْوَاحَكُم فَأَعِينُونِي عَلَى ذَلِكَ بِوَرَعٍ وَ اجْتِهَادٍ وَ اعْلَمُوا أَنَّ وَلَايَتَنَا لَا تُنَالُ إِلَّا بِالْعَمَلِ وَ الِاجْتِهَاد»
قسم به خدا، من بوی شما و ارواح شما را دوست دارم؛ پس مرا با ورع و تلاش یاری کنید، و بدانید که ولایت ما جز با عمل و مجاهده به دست نمیآید.
عشق و محبت، مسئولیت متقابل ایجاد می کند.
چرا این روایت را نقل کردیم؟
چون ما خود را پیرو امام زمان عجلاللهتعالیفرجه میدانیم؛ کسی که بسیار علاقمند و دلسوز شیعیان خود می باشد. پس اگر ما هم بخواهیم که دنباله رو ایشان باشیم، باید با همدلی و اتحاد و توجه به کیان شیعه، به حضرت کمک کنیم.
و جالب آنکه امام زمان علیهالسلام در تشرف علیبنمهزیار نیز به همین اصلِ همدلی و دستگیری از مستضعفان اشاره فرمودهاند.
عفو و بخشش و صیقلی کردن دلها
یکی از مهمترین راههای یاری امام زمان عجلاللهتعالیفرجه همین همدلی بین شیعیان است.
جامعه شیعه هرچه منسجمتر، مهربانتر و متحدتر باشد، آمادگی بیشتری برای دریافت عنایت و هدایت امام خواهد داشت. کینهها، بددلیها و گسستهای درونی، همان موانعی هستند که اجتماع قلوب را تضعیف میکنند و مسیر تشرف و ملاقات را منحرف می کنند.
اگر خدای نکرده دلخوری و کدورتی هست، بیاییم به برکت اهلبیت، از آن عبور کنیم.
برای آمدن او چه کار باید ــــــــــــــــــــــــ چه کار از پی این انتظار باید کرد
میان صددلهگان یکدلی نمیبینم ــــــــــــــ اگر تو یکدله ای آشکار باید کرد
گاهی از کسی دلگیر هستیم، اما چون به پدرمان محبت دارد، از خطایش میگذریم.
حالا بیاییم به احترام پدرمان، امام زمان علیه السلام، گذشت کنیم.
باور داشته باشید که همین تصمیم کوچک پنهانی از چشمان حضرت، پنهان نمی ماند. وقتی امام باقر میفرمایند: من بوی شیعه هایم را هم دوست دارم، غیرت دینی ما چطور اجازه می دهد که نسبت به همدیگر بی تفاوت باشیم؟!
رابطه متقابل شیعه و امام زمان
شاید کسی بگوید هنوز قانع نشدهام که فلانی را ببخشم.
پاسخ روشن است: مگر او شیعه امام زمان نیست؟
رسول خدا صلیاللهعلیهوآله به امیرالمومنین علیهالسلام فرمودند:
شِيعَتُكَ خُلِقُوا مِنْ فَاضِلِ طِينَتِنَا
شیعیان تو از باقیمانده گل ما خلق شدهاند!
و سپس فرمودند:
فَمَنْ أَحَبَّهُمْ فَقَدْ أَحَبَّنَا وَ مَنْ أَبْغَضَهُمْ فَقَدْ أَبْغَضَنَا وَ مَنْ عَادَاهُمْ فَقَدْ عَادَانَا وَ مَنْ وَدَّهُمْ فَقَدْ وَدَّنَا
هر کس شیعیان را دوست بدارد، ما را دوست داشته
و هر کس بغض آنان را در دل بگیرد، بغض ما را در دل گرفته است.
و هرکس که دشمنی کند با شیعیان، با ما دشمنی می کند
و هرکس علاقه خود را به یک شیعه، در عمل نشان دهد، گویی به ما اهل بیت مودت کرده است.
آیا بازم می توانیم نبخشیم؟!!
انتقال همدلی و محبت به آیندگان
محبت و همدلی شیعیان، گنجی است که قرنها حفظ شده و به ما رسیده. ما هم مسئول انتقال آن به نسلهای بعد هستیم.
امام زمان، خورشید است: «الإمامُ الشمسُ الطالعة»
و ما، شیشههایی هستیم که اگر زلال باشیم، نور را منتقل میکنیم. کدورتها، همان غبار روی شیشهی دلاند؛
هم خودمان را محروم میکنند، هم دیگران را.
پس بیاییم زلال باشیم؛
در غم و شادی هم شریک،
در سختیها پناه هم،
و یک خانواده، به نام شیعه.
نظرات کاربران
هیچ دیدگاهی ثبت نشده است!
اولین نفری باشید که نظر خود را ثبت میکند